Astma – ciało, które nie może oddychać pełnią życia

Czy zastanawiałaś się kiedyś, dlaczego niektórzy ludzie – mimo zdrowej diety, dbania o siebie – zmagają się z dusznościami, świszczącym oddechem, poczuciem braku powietrza? Astma, choć definiowana medycznie jako przewlekły stan zapalny dróg oddechowych, w ujęciu Totalnej Biologii ma znacznie głębsze korzenie.

Bo co tak naprawdę oznacza niemożność złapania oddechu? Albo nagłe ataki duszności? To biologiczny wyraz emocji, których nie dało się wyrazić słowami – zwłaszcza w relacjach bliskich, rodzinnych, wczesnodziecięcych.

Astma ogólnie jako konflikt emocjonalny

Według dra Hamera oraz twórców Recall Healing, astma jest biologiczną odpowiedzią na konflikt przestrzeni życiowej.

Pojawia się u osób, które:

  • czują się przytłoczone, nie mogą „oddychać sobą”,

  • żyją w środowisku pełnym kontroli, krytyki lub nacisku,

  • tęsknią za kimś bliskim lub czują się porzucone,

  • nie mogą wypowiedzieć tego, co naprawdę czują – z lęku, poczucia winy, lojalności lub wstydu.

W astmie uruchamiają się dwa kluczowe konflikty:

Konflikt strachu przed śmiercią przez uduszenie

To często powiązane z silnym szokiem, np. niemowlę przebywało w inkubatorze, dziecko przeżyło moment zakrztuszenia, utopienia, poród był z komplikacjami (niedotlenienie), itp.
Ten konflikt często uruchamia się już w okresie okołoporodowym – jako biologiczna walka o przetrwanie. Astma rozwija się później, gdy emocje te nie zostały „zapisane” w świadomości, ale zostały zapamiętane przez ciało.

Konflikt terytorium lub przestrzeni

Czuję, że nie mam miejsca, by oddychać sobą, nie mogę być sobą przy ważnych osobach (rodzicach, partnerze). Dziecko może czuć się:

  • nadmiernie kontrolowane (brak autonomii),

  • zmuszane do milczenia,

  • zbyt mocno przywiązane do jednego z rodziców (konflikt lojalnościowy),

  • rozdarte między matką a ojcem (rozwód, kłótnie).

Astma u dzieci – emocje matki i trauma pokoleniowa

Wg Recall Healing, 70–90% przypadków astmy u dzieci ma źródło w przeżyciach matki z okresu ciąży i pierwszych lat życia dziecka.

Jeśli matka:

  • czuła się w czasie ciąży przytłoczona, duszona emocjonalnie,

  • miała trudności w relacji z partnerem (brak wsparcia, zdrada, złość),

  • przeżyła strach o życie dziecka lub swoje,
    to dziecko może „dziedziczyć” ten konflikt jako własny, uruchamiając objawy astmatyczne.

W takim ujęciu astma to język dziecka, które mówi: „Mamo, nie mogę oddychać – tak jak ty wtedy nie mogłaś.”

Gabor Maté: „Astma to choroba relacji, a nie tylko płuc”

  • Dr Gabor Maté, kanadyjski lekarz węgierskiego pochodzenia i autor książki „Kiedy ciało mówi nie”, podkreśla, że astma często występuje u osób, które:

    • w dzieciństwie były zmuszone do tłumienia emocji,

    • nie mogły wyrażać złości, buntu, potrzeby przestrzeni,

    • brały odpowiedzialność za emocje innych (np. rodziców),

    • żyły w domach pełnych napięcia, ale bez możliwości rozładowania go.

    W jego badaniach dzieci z astmą to często te, które dorastały z matką:

    • zmagającą się z depresją, lękiem, poczuciem winy,

    • będącą w trudnym związku lub samotną emocjonalnie,

    • mającą za sobą nierozwiązaną traumę.

    Oddychanie to życie. Jeśli ktoś nie czuje się bezpiecznie w swoim świecie, ciało może „zaciskać się”, by zatrzymać to, co nie do zniesienia.

Atak astmy – co mówi ciało?

W fazie konfliktu (DHS wg Hamera):

  • następuje zwężenie oskrzeli, jako reakcja na symboliczne zagrożenie,

  • ciało reaguje jakby się broniło: „Nie mogę tego wdychać!”

W fazie naprawczej (po rozwiązaniu konfliktu):

  • może dojść do obrzęków, śluzu, kaszlu, stanu zapalnego – to typowe dla naprawy tkanek.

Napady astmy mogą też być retrauamatyzacją – czyli powrotem do emocjonalnie nierozwiązanej sytuacji. Wystarczy bodziec (głos, zapach, osoba, wspomnienie), by ciało uruchomiło ten sam mechanizm ochronny.

Przykładowe konflikty astmy wg Totalnej Biologii

🔹 „Czuję się przytłoczony. Nie mam miejsca, by oddychać.”
🔹 „Boje się stracić mamę. Nie mogę jej puścić.”
🔹 „Chciałbym coś powiedzieć, ale nie mogę.”
🔹 „Kocham cię tak bardzo, że się duszę.”
🔹 „Zabierasz mi tlen – nie mogę być sobą.”
🔹 „Nie zasługuję na własną przestrzeń.”

Co możesz zrobić?

Poszukaj emocji w historii życia:

  • Okres prenatalny i poród – czy były komplikacje, strach matki?

  • Wczesne dzieciństwo – kto był dominujący, czego nie wolno było mówić?

  • Konflikty rodzinne – kogo nie da się „puścić”? Z kim jesteś „emocjonalnie sklejona”?

🔸 Zapytaj siebie:

  • Czego naprawdę nie mogłam/em powiedzieć?

  • Czy ktoś „dusił” mnie swoją obecnością lub emocjami?

  • Czy oddycham sobą w relacjach? Czy muszę się kurczyć, by być kochana/ny?

🔸 Praktyki wspierające:

  • Praca z oddechem i ciałem (np. bioenergetyka, TRE, oddech holotropowy),

  • Dialog wewnętrzny z częścią, która „się dusi”,

  • Radykalne wybaczanie – zwłaszcza rodzicom,

  • Praca z konsultantem Totalnej Biologii – odnalezienie źródła konfliktu.

Astma nie mówi tylko o płucach – mówi o życiu, które nie mieści się w klatce.
O dziecku, które zbyt mocno kochało, bało się stracić, nie mogło mówić.
O dorosłym, który oddycha dla innych, ale zapomina o sobie.

Jeśli chcesz usłyszeć, co Twoje ciało próbuje powiedzieć – zacznij od ćwiczeń i oddechu.

Twoje ciało mówi do Ciebie każdego dnia. Naucz się je rozumieć.
Dołącz do Newslettera i otrzymuj regularnie porcję wiedzy, inspiracji i materiałów do pracy z ciałem i emocjami.
Zapisz się teraz i zacznij świadomie wspierać swoje zdrowie.

Witaj w mojej przestrzeni!

Chcesz odzyskać zdrowie, odnaleźć wewnętrzny spokój i żyć w pełni - w zgodzie

z sobą i swoim ciałem? Zapraszam Cię do współpracy.

Nie czekaj! już teraz zapisz się do Newslettera i bądź na bieżąco z wartościowymi, przydatnymi informacjami oraz ofertami specjalnymi wysyłanymi prosto na Twoją skrzynkę!

Nie wysyłam SPAMU - Twoje dane są bezpieczne.

Update cookies preferences